Kelimeler

İnsana hayatı kelimeler sevdirir.

Kelimeler insana hayatı sevdirir demiyorum dikkat edin. İnsanın hayatla olan irtibatı en çok kelimeler üzerindendir.

Kelimeler, harfler, heceler…

İster okumayı bilsin ister bilmesin insan duysa yeter.

Tüm gölge varlığıyla dünya üzerinde yer kaplamaya çalışan insanın varlık algısını en fazla genişleten, ışığın da maddenin de içinden geçebilen varlıklardır kelimeler.

İnsan bir kelimeyi söylerken o an için bir yerlere gider. Bu yer önce mekandan uzaktadır. Sonra geri gelir. Bu yolculuk insanı mutlu eder. Bu yolculuğun bilerek yapılanına düşünce denir…

İnsan kelimelerle meşgul olurken her şeye verdiğinden daha çok ilgi verir. Çünkü en çok bu iş hoşuna gider. Çünkü kelimeler insanın tüm gölge varlığından süzülür.

Gölge varlık dediğim çok yabancı değil 60-80 yıl canlı ve beraber kalan sürekli ve açık bir sistemde taş-toprak-su kitlesi…

Gelmesi ve gitmesi arasındaki zaman çok kısa belli belirsiz. Sanki bir şey var ama kendisi gözükmüyor, gölgesine bakıyorsun…

Bir de kelimeler var. İnsanın üstüne dağ yıkılıp toz olsa bile onlara hiç bir şey olmaz. Çünkü onlar ışığın bile içinden geçer…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir